Όραση είναι μία αισθητηριακή λειτουργία του οφθαλμού. Αποτελεί μάλλον την πλέον ανώτερη αισθητηριακή λειτουργία όπως είναι η αντίληψη των χρωμάτων, των αντικειμένων και του φωτός. Χάρη σε αυτήν την λειτουργία ερχόμαστε σε επαφή με τον γύρω κόσμο και συνειδητοποιούμε τη θέση μας και την κίνησή μας μέσα στο χώρο.

Η λειτουργία της όρασης επιτελείται μέσω των διαθλαστικών μέσων του οφθαλμού, που είναι ο κερατοειδής, το υδατοειδές υγρό, ο κρυσταλλοειδής φακός, το υαλοειδές σώμα. Οι φωτεινές ακτίνες προσπίπτουν στον κερατοειδή, διαθλώνται και συγκεντρώνονται στον αμφιβληστροειδή όπου σχηματίζεται και το είδωλο της εικόνας που βλέπουμε.


Στους φυσιολογικούς οφθαλμούς οι ακτίνες φωτός σχηματίζουν τέλειο είδωλο στον αμφιβληστροειδή και η κατάσταση αυτή καλείται εμμετρωπία. Το εμμετρωπικό μάτι βλέπει καθαρά τα μακρινά αντικείμενα χωρίς να χρειάζεται προσαρμογή, σε αντίθεση με ένα αμετρωπικό μάτι που δεν είναι εστιασμένο σωστά η εικόνα που σχηματίζεται στον αμφιβληστροειδή είναι θολή. Οι αμετρωπίες ή διαθλαστικές ανωμαλίες διακρίνονται σε 3 κατηγορίες: μυωπία, υπερμετρωπία και αστιγματισμός.

Ο αστιγματισμός συχνά συναντάται σε συνδυασμό με μυωπία ή υπερμετρωπία και διορθώνεται με γυαλιά ή φακούς επαφής.


Επιστροφή στα ΑΡΘΡΑ ΟΡΑΣΗΣ